Αν γινόταν να σβήσεις από την μνήμη σου τα άσχημα, θα το έκανες;

Η μνήμη είναι κάτι σαν φάκελος, μέσα στον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου. Εκεί αποθηκεύονται όλες οι εικόνες και οι στιγμές της ζωής μας και κυρίως οι πιο έντονες.

Καλώς ή κακώς όμως ο εγκέφαλος δεν αποθηκεύει ως μνήμη μόνο τις ευχάριστες και όμορφες στιγμές αλλά και τις άσχημες και τις στενάχωρες. Με αποτέλεσμα όταν αυτές οι εικόνες ξυπνάνε να μας μελαγχολούν και να μας πονάνε. Και δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ευχηθεί αυτά τα κομμάτια της μνήμης να σβηνόντουσαν από μέσα μας.

Αν υποθετικά, υπήρχε ένας τρόπος, να σβήσεις τα άσχημα σημεία της μνήμης σου, θα το έκανες;

Είμαι σίγουρος, πως με την πρώτη σκέψη θα απαντήσεις «Μα φυσικά ναι». Εξάλλου ποιος δεν θα ήθελε να έχει μόνο ευχάριστα πράγματα να θυμάται.

Αν το σκεφτείς όμως λίγο καλύτερα και οι άσχημες στιγμές αποτελούν κομμάτι του εαυτού σου και της ζωής σου. Και μάλιστα ένα μεγάλο κομμάτι. Γιατί λοιπόν να θέλεις να τις εξαφανίσεις από την μνήμη σου; Για να μην σε στεναχωρούν και πληγώνουν σε κάθε εμφάνιση τους; Μα θα έρθουν κι άλλες τέτοιες στιγμές. Είναι η ζωή έτσι που δεν γίνεται διαφορετικά. Δεν υπάρχει η τελειότητα, δεν υπάρχει ζωή με μόνο όμορφες και ευτυχισμένες στιγμές.

Εξάλλου στις άσχημες αυτές στιγμές χρωστάς ότι είσαι σήμερα. Αυτές σε σκληραγώγησαν, αυτές σε δυνάμωσαν και σε πείσμωσαν να προχωρήσεις. Σε αυτές χρωστάς την δύναμη σου. Αποτελούν μέρος σου.

Μήπως το ξανασκέφτηκες;

Είναι σύνηθες φαινόμενο ο άνθρωπος να αγανακτεί και να παραπονιέται με ότι δύσκολο του συμβαίνει. Είμαστε γενικά φυγόπονοι. Δεν έχουμε μάθει να εκτιμούμε την κάθε στιγμή ακόμα και αν αυτή μας δυσαρεστεί. Να ζούμε την κάθε στιγμή όπως της αρμόζει. Εξάλλου αυτά είναι τα κομμάτια μας. Αυτά που ζήσαμε. Θα ήταν και βαρετό και μονότονο εδώ που τα λέμε, όλα να ήταν ρόδινα και όμορφα.

Η μνήμη είμαστε εμείς. Θα ήθελες λοιπόν να σβήσεις τον εαυτό σου;

 

Συντάκτης: Γιάννης Παπαδόπουλος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *